Ανθρώπινη φιγούρα. Επαναλαμβανόμενη. Πολλαπλή. Βλέμμα μέσα στο βλέμμα. Η θέαση δεν είναι μία. Έρχεται από τον θεατή του έργου. Από την κάμερα που κοιτάζει το δρώμενο. Από το δρώμενο που κοιτάζει τον θεατή. Από τα διαφορετικά νοήματα. Όπως η κάμερα αλλάζει θέση, όπως το μοντάζ αναδομεί την αφήγηση, έτσι και το εικαστικό προτείνει μια πολυεπίπεδη ανάγνωση χωρίς αρχή και τέλος. Με κίνηση και ρυθμό που παραπέμπουν στη διαδοχή των καρέ και στη ροή της ταινίας. Το grain, τα raster και η φθορά παραπέμπουν στο φυσικό υλικό αλλά και το πνεύμα του κινηματογράφου. Το πέρασμα του χρόνου και η μνήμη εγγράφονται πάνω στο φιλμ σε εικόνες που δεν είναι καθαρές γιατί είναι φορτισμένες εμπειρικά. Το εικαστικό σύστημα σχεδιάστηκε για να μεταφέρει το μήνυμά του σε κάθε μέγεθος και υλικό, διατηρώντας τη δύναμή του ως ενιαίο οπτικό αποτύπωμα του φεστιβάλ.
