Όταν κοιτάξεις πέρα από αυτόν τον ορίζοντα, θα δεις έναν άλλον ορίζοντα. Τον ορίζοντα των τέρψεων. Εκείνον που έχει γίνει κήπος γεμάτος γυναίκες με ρευστές ψυχές. Γεμάτος μαλλιά που φτιάχνουν ηλιοβασιλέματα, που ρέουν σαν το μυρωδάτο κρασί σε στέρφα γη και την κάνουν γόνιμη. Η φύση ανθίζει στα χέρια των γυναικών. Και το αντίθετο. Η φύση και η γυναίκα γίνονται οικογένεια, γίνονται υγρά στοιχεία, γίνονται τρόπος ζωής.
